Deze steen komt van het Texelse strand.

Waar het vandaan is gekomen?

het ijs van de ijstijd nam hem mee.

Misschien is zijn weg net zo moeizaam geweest

als de weg die jij moet gaan

na het heengaan van iemand

waar je zoveel van houdt.

De zee zal de steen hebben geschuurd,

net zoals het verdriet jou zal hebben geschuurd

maar ook bezig was om te polijsten.

Het zoute water zal hem hebben gelouterd,

net als de tranen die jij huilde,

jou hebben getroost,

jij mag immers huilen!

Kijk naar de zee, hij vraagt om jouw tranen

zodat hij die mee kan nemen

in het eeuwige ritme van eb en vloed.

Ze zijn nooit voor niets gehuild.

Misschien is het daarom dat deze steen

met de naam

 

…………

Jou zal helpen er kracht in te vinden.

Houd hem in je handen en

laat de herinneringen gaan,

Valt er een traan op, het geeft niet.

De steen kent het zilte water van de zee.

Zo zout zijn ook jouw tranen

veel kracht toegewenst

 

 

Ook heb ik steentje geschilder voor overleden baby,s of ter herinnering aan een andere gebeurtenis die diepe sporen na laat.

het geeft zoveel rust als een kindje dat geen plaatsje heeft gehad, toch een steen met de naam heeft,

 

 

Er wordt ook wel gevraagt om een steen voor op een graf te maken, hierboven een fote van een door mij geschilderde steen

 

 

 

Je kunt een steen ook gebruiken als herinnering aan je vakantie of voor een speciale gebeurtenis.

 

 

Zomaar een steen?

                                                                                    Nee

           neee niet zomaar een steen!

                                                 Deze steen heeft een lange tocht gemaakt

                                                                    door de eeuwen heen.

Het begon lang geleden

Toen de aarde gevormd werd

En een ijslaag een groot deel

van het land bedekte.

Misschien is hij in handen genomen

Door rendier jagers

Die, toen de Noordzee nog land was.

Hun tochten maakten

Van het zomerland

Naar het winterland.

Hun buit verzamelden voor de lange

Wintertijd.

Misschien heeft Willibrord

Het in de hand genomen en het weer laten vallen

Op zijn reis naar Wambinge*

Om hier zijn kerk te stichten.

Misschien hebben de jutters hem gevonden

en als nutteloze steen weer weggegooid

op zoek naar hout voor hun  “Hutten”

op de zilte “mientgronden”

Nu heb jij hem, deze steen

Eeuwenoud.

Draag hem als herinnering mee

Op jouw reis door het leven.

Succes.

 

* de Westen,

nu is nog het Torenhuis aan de Westenweg

over van dit oude dorp.

Willibrord heeft hier rond 700 na Chr een kerk gesticht, één dagtocht lopen vanaf Calansoog. Er is altijd een kerk geweest tot eind 1800 de toren afgebroken werd, deze deed nog steeds dienst als baken. Het torenhuis is het laatste huisje van dit verzandde dorp.

Wambinge lag bijna aan de grote zeearm, die stroomde waar nu de “Dennen“zijn.

Deze zeearm had de naam de geul van Ente.

 

wilt u graag een beschilderde  steen?

mail het me met de opdracht erbij.

 

 

Beschilderde stenen.

Een steen , gevonden op het Texelse strand en beschilderd met een schelp.

Zo is het een herinnering geworden om mee naar huis te nemen na een bezoek aanTexel

 

Kosten, € 5,00, per afbeelding, zie steen met de vlinder. Steen met Orchidee , € 10,00 

De grote steen rechts,  25,00 (excl porto kosten.)

Make a Free Website with Yola.